۰۲ تیر ۱۳۹۹
تیر ۲, ۱۳۹۹

غذای مورد علاقه نوجوان تان چیست؟

تیر ۲, ۱۳۹۹ ۰ دیدگاه

غذای مورد علاقه نوجوان تان چیست؟

بسیاری از پدر و مادرها با افتخار از روابط دوستانه با فرزندشان می گویند و با غرور در جمع فامیل و دوستان عنوان می کنند که «ما با هم رفیقیم» اما کمتر نوجوانی را پیدا می کنید که با افتخار بگوید: «من با پدرم دوستم یا من و مادرم مثل دوتا دوستیم.»

رفاقت و صمیمیت از نگاه نوجوان و والدین تعاریف متفاوتی دارد. در عین حال هرگز مختصات یک رابطه دوستانه با یک فرد همسال را با رابطه رفاقت با والد، نمی توان یکی دانست. هر کدام ابعاد، قوانین و باید و نبایدهای خود را دارند. ادبیاتی که در ارتباط هرچقدر صمیمانه با والدین استفاده می شود با ادبیاتی که در ارتباط دوستانه با غیر والدین به کار می رود متفاوت است. اما با همه اینها نباید قید صمیمیت را زد و رابطه ای رسمی و اداری با نوجوان داشت. آنها رفاقت و صمیمیت را می پسندند و تنها در این شرایط است که مسائل و مشکلات و دغدغه های نوجوانی شان را که کم هم نیستند، با شما درمیان می گذارند و نسبت به خانه دلگرم است.

چه احساسی دارید؟
آیا خود شما هم واقعا با نوجوانتان احساس رفاقت و صمیمیت می کنید؟ اگر تنها برای ادای وظیفه دست به چند حرکت نمایشی می زنید که خودتان هم می دانید، اسم واقعی اش صمیمیت نیست، بدانید که نوجوان خیلی زود متوجه تصنعی بودن رفتار شما خواهد شد. اتفاقا این عدم صداقت در ارتباط، نه تنها رفاقتی در پی ندارد که او را بیش از پیش نسبت به شما بی اعتماد می کند. بنابراین دوستی، رفاقت و صمیمیت نمی تواند یک رابطه یک سویه باشد، هر دو طرف باید احساس صمیمیت کنند و از بودن در کنار هم لذت ببرند.

او را می شناسید؟
آیا می دانید نوجوانتان ترجیح می دهد به سینما برود یا یک بازی فوتبال تماشا کند؟ اگر فراغتی داشته باشد واقعا دوست دارد آن را پای کامپیوتر و فضای مجازی بگذراند یا به باغ و گردش و ارتباط حقیقی بپردازد؟ می دانید غذای مورد علاقه اش چیست؟ می دانید چه چیزهایی او را متأثر می کند؟ پس در قدم اول بهتر است نکاتی را که در یک رابطه صمیمانه به آن نیاز دارید در مورد نوجوانتان بدانید. بدون هیچ اضطراب و استرس و قضاوتی تماشاگر فرزندتان باشید.

آغوش باز
برخی والدین گمان می کنند که انسان تنها زمانی که کودک است نیازمند و لایق آغوش گرم پدر و مادرش است و باید دائم قربان صدقه اش رفت. همین که کودک پا به نوجوانی می گذارد، دیگر دست و دلشان به قربان صدقه و بغل گرفتن فرزندشان نمی رود، یا شرم می کنند. نوجوان بیش از هر زمان دیگری نیاز به شنیدن محبت والدینش دارد؛ نیاز به شنیدن و لمس توجه، احترام و محبت. او را در آغوش بگیرید، ببوسید و در دفعات متعدد مثل کودکی اش به او بگویید که عاشقش هستید.

حواستان کجاست؟
همه می دانیم که یکی از راه های کشف دنیای نوجوانان و ایجاد ارتباط صمیمانه با آنها، گفت وگوی سالم است؛ گفت وگویی که خالی از سرزنش، قضاوت، تهدید و عصبانیت باشد. آیا شما توانایی برگزاری چنین گفت وگویی را دارید؟ می توانید بشنوید و مدام وسط حرفش نپرید و از او ایراد نگیرید؟ این توانایی را در خودتان ایجاد کنید. خود را در مقام یک دوست ببینید و از بالا به او نگاه نکنید.

احترام بگذارید
نوجوان تشنه احترام است. چندبار در طول روز از او می شنوید: «من دیگه بچه نیستم». او با این جمله می خواهد به شما بگوید که ترجیح می دهد مثل یک بزرگسال با او رفتار کنید. گمان نکنید که ارتباط صمیمانه فاقد احترام دوجانبه است. شک نکنید که احترام چه کلامی باشد و چه رفتاری، شما را چندین قدم به او نزدیک تر خواهد کرد. زمانی که می خواهید وارد اتاقش بشوید حتما در بزنید و اجازه بخواهید. اینکه سر زده وارد اتاقش بشوید تا بفهمد شما حواستان به او هست و او را زیرنظر دارید، راهکار خوبی برای ابراز توجه نیست. شاید لازم باشد برای وقت گذراندن با فرزند نوجوانتان، مرخصی بگیرید، از یک مهمانی دوستانه انصراف بدهید، قید سفرتان را بزنید و… اما مطمئن باشید که او متوجه این اهمیتی که به او داده اید می شود.