۳۱ شهریور ۱۳۹۹
شهریور ۳۱, ۱۳۹۹

جراحی بینی گوشتی

شهریور ۳۱, ۱۳۹۹ ۰ دیدگاه

جراحی بینی گوشتی

جراحی بینی گوشتی که به طور معمول دارای پوستی با ضخامت زیاد و چربی زا می باشد به دلیل ویژگی های ساختاری اش از جراحی بینی استخوانی سخت تر می باشد. از جمله بارزترین مشخصات و ویژگی های بینی های گوشتی می توان به موارد ذیل اشاره کرد: ( جراحی زیبایی بینی  )

غضروف بزرگ و پهن در قسمت جلویی بینی

پوست چرب و ضخیم نوک بینی

برخورداری از بافت همبند به میزان زیاد در زیر پوست

غضروف های قطور و بزرگ کناری بینی

ساختار غضروفی-استخوانی ضعیف که به طور معمول حالت ارتجاعی دارد.

انواع بینی گوشتی

انواع بینی های گوشتی عبارتنداز:

بینی گوشتی با پوستی دارای غدد چربی کم کار و ضخامت بسیار زیاد :

این نوع بینی به طور معمول دارای پوست ضخیم، قرمز و براق بوده و فعالیت غدد چربی آن نسبت به نوع دیگر بسیار کمتر می باشد.

بینی گوشتی با غدد چربی فراوان و منافذ بزرگ و زیاد :

بارزترین ویژگی این نوع بینی داشتن غده های چربی بسیار فعال است که موجب چرب شدن بیش از اندازه پوست شده و ممکن است جراح را به دردسر بیاندازد.

در چنین مواردی و در صورت لزوم پزشک برای کنترل فعالیت غدد چربی و کم کردن چربی پوست رژیم غذایی مناسب و همچنین داروهای مشخصی را برای بیماران تجویز خواهد نمود.

نحوه جراحی بینی گوشتی

مهم ترین اقدامی که باید در جراحی کردن بینی های گوشتی صورت بگیرد کاهش بافت از یک ناحیه و اضافه کردن بافت به ناحیه دیگر است؛ نکته قابل توجه در این رابطه این است که میزان تقلیل استخوان ها و غضروف ها نباید در حدی باشد که موجب سست شدن بیش از حد ساختار بینی شود.

بافت افزودنی به طور معمول از تیغه خود بینی گرفته می شود. چنانچه به هر دلیلی تیغه بینی فاقد غضروف لازم باشد پزشک اقدام به گرفتن غضروف های مورد نیاز از گوش یا در مواردی خاص از دنده می نماید که به این نوع عمل، جراحی بینی همراه با گرافت گفته می شود.

در نتیجه تمامی این اعمال و اقدامات، نوک بینی به میزان لازم جمع شده، در صورت پهن بودن بیش از حد تیغه، پزشک کمی آن را می تراشد، از ضخامت پوست بینی می کاهد، پایه بینی را تقویت می کند و به این ترتیب ظاهری بسیار زیبا به بینی های گوشتی بخشیده و موجب دوام آن ها می شود.

بازگشت پذیری بینی های گوشتی

در گذشته که علم پزشکی در ابتدای راه خود قرار داشت، پزشکان فقط از میزان بافت بینی کاسته و به این ترتیب آن را کوچک تر می کردند که این امر موجب می شد نتجیه ماندگار نبوده و بعد از مدتی بینی به حالت اولیه خود باز گردد ولی امروزه جراحان بینی با بکارگیری تکنیک هایی که در فوق به آن ها اشاره کردیم به نتیجه جراحی دوام و ماندگاری بخشیده و احتمال بازگشت پذیری بینی ها به فرم اولیه را به حداقل رسانده اند.